Bomenkap

“Beste mensen, doe mij en jezelf een plezier en teken deze petitie. De voorgestelde bomenkap (een gebied ter grootte van 200 voetbalvelden!) in de Schoorlse en Bergense duinen is een bezuiniging vermomd als natuurherstel. Stop deze vernieling!”

Casus bomenkap voor natuurherstel in de Schoorlse en Bergense duinen, Staatsbosbeheer.

Grootheden zoals 200 voetbalvelden suggereren enerzijds een zekere mate van onbepaaldheid en tegelijkertijd toch een immense hoeveelheid. Dat is het retorische vernuft. Het precieze aantal doet hier niet ter zake, het gaat om het effect: 200 voetbalvelden! Dat is enorm.

Via het contrast natuurgebied versus immense bomenkap wordt de situatie als onverantwoord geschetst: hoe is het mogelijk dat dit de realiteit is? Die realiteit wordt bovendien ‘vermomd’ als natuurherstel. Zo is het dus niet. Het gaat hier om een ordinaire bezuiniging. Om deze uiterst ongewenste situatie te beëindigen wordt in het bericht een duidelijke taak gesteld. De ‘vernieling’ (de bomenkap) moet immers gestopt worden. Daartoe moet een petitie worden ondertekend. Waarbij de lezer zichzelf en de petitienemer ook nog een plezier doet, dus waarom zou deze het laten?

Waar mogelijk kunnen verwachtingen worden gemanaged. Leg bijvoorbeeld uit wat jouw organisatie kan doen naar aanleiding van een petitie die vaak is ondertekend. Is het mogelijk om plannen te herzien of zitten jullie vast aan wet- en regelgeving? Leg ook uit hoe (initiële) plannen tot stand zijn gekomen. Vertel bijvoorbeeld met wie voorafgaand aan het besluitvormingsproces gesprekken zijn gevoerd, hoe de meningen en zienswijzen van burgers zijn meegenomen in dit proces, wat de afwegingen waren en welke (vertegenwoordigers van) groepen akkoord zijn gegaan met de plannen. In dit voorbeeld is het ook belangrijk om te benadrukken wat de positieve kanten zijn aan de plannen, ook die voor de burgers. Leg dus uit waarom er geen sprake is van ‘vernieling’.